Balakbak ngarupakeun tembang pupuh nu ngagambarkeun heureuy atawa banyol.

Conto Pupuh Balakbak

    Aya warung sisi jalan rame pisan; citameng
    Awewena luas luis geulis pisan; ngagoreng
    Lalakina-lalakina los ka pipir nyoo monyet; nyanggereng

        Aya warung sisi jalan
        Rame pisan ku nu jajan
        Tihothat nu ngaladangan
        Nu jarajan sukan-sukan

Pupuh Asmarandana ngarupakeun tembang pupuh nu ngagambarkeun rasa sikep kahirupan di Buana atawa Bumi alam. Pupuh téh jumlahna 7 padalisan. Guru wilangan jeung guru laguna nyaéta

Baris pertama, 8i
Baris kedua, 8a
Baris ketiga, 8e
Baris keempat, 8a
Baris kelima, 7a
Baris keenam, 8u
Baris ketujuh, 8a

Conto tembang

    Eling-eling mangka eling
    Rumingkang di bumi alam
    Darma wawayangan bae
    Raga taya pangawasa
    Lamun kasasar lampah
    Nafsu nu matak kaduhung
    Badan anu katempuhan

        Eling-eling masing eling
        Di dunya urang ngumbara
        Laku lampah nu utama
        Asih ka papada jalma
        Ucap tekad reujeung lampah
        Tingkah polah sing merenah
        Runtut rukun sauyunan
        Hirup jucung panggih jeung kamulyaan

Sumber rujukan
Piwulangpedia | su.wikipedia.org/wiki/Asmarandana

Pupuh téh nya éta wangun puisi lisan tradisional Sunda (atawa, mun di Jawa, katelah ogé macapat) nu tangtu pola (jumlah engang jeung sora) kalimahna. Nalika can pati wanoh kana wangun puisi/sastra modérn, pupuh ilahar dipaké dina ngawangun wawacan atawa dangding, luyu jeung watek masing-masing pupuh nu ngawakilan kaayaan kajadian nu keur dicaritakeun. Pupuh téh kauger ku guru wilangan jeung guru lagu. Guru wilangan nyaéta patokan jumlah padalisan dina unggal pada sarta lobana engang dina unggal padalisan, sedengkeun guru lagu nyaéta patokan sora vokal dina tungtung unggal padalisan atawa dang-ding-dung-na sora vokal dina engang panungtung.

Rupa - Rupa Pupuh :
Pupuh aya 17 ( tujuh welas ) rupa:

• Asmarandana, ngagambarkeun rasa kabirahian, deudeuh asih, nyaah.
• Balakbak, ngagambarkeun heureuy atawa banyol.
• Dangdanggula, ngagambarkeun katengtreman, kawaasan, kaagungan, jeung kagumnbiraan.
• Durma, ngagambarkeun rasa ambek, gedé haté, atawa sumanget.
• Gambuh, ngagambarkeun kasedih, kasusah, atawa kanyeri.
• Gurisa, ngagambarkeun jelema nu ngalamun atawa malaweung.
• Jurudemung, ngagambarkeun nu bingung, susah ku pilakueun.
• Kinanti, ngagambarkeun nu keur kesel nungguan, deudeupeun, atawa kanyaah.
• Lambang, ngagambarkeun nu resep banyol tapi banyol nu aya pikiraneunana.
• Magatru, ngagambarkeun nu sedih, handeueul ku kalakuan sorangan, mapatahan.
• Maskumambang, ngagambarkeun kanalangsaan, sedih bari ngenes haté.
• Mijil, ngagambarkeun kasedih tapi bari gedé harepan.
• Pangkur, ngagambarkeun rasa ambek nu kapegung, nyanghareupan tugas nu beurat.
• Pucung, ngagambarkeun rasa ambek ka diri sorangan, atawa keuheul kulantaran teu panuju haté.
• Sinom, ngagambarkeun kagumbiraan, kadeudeuh.
• Wirangrong, ngagambarkeun nu kawiwirangan, éra ku polah sorangan.
• Ladrang, ngagambarkeun nu resep banyol bari nyindiran.

Aya nu kaasup sekar ageung (wanda laguna rupa-rupa) nya éta Kinanti, Sinom, Asmarandana, jeung Dangdanggula (mindeng disingget jadi KSAD), sarta sekar alit (wanda laguna ngan sarupa) nyaéta Balakbak, Durma, Gambuh, Gurisa, Jurudemung, Lambang, Ladrang, Magatru, Maskumambang, Mijil, Pangkur, Pucung, jeung Wirangrong.

Sumber rujukan
Piwulangpedia | su.wikipedia.org/wiki/Pupuh